Illegale fatbikes zijn in korte tijd uitgegroeid tot een zichtbaar én hardnekkig probleem in Nederland. Met een paar klikken verdwijnen elektrische tweewielers met gashendel, opvoerset en soms zelfs een meeleverde handleiding in digitale winkelmandjes. De lage prijs en snelle levering maken ze aantrekkelijk, vooral voor jongeren. Tegelijkertijd groeit de zorg over veiligheid, aansprakelijkheid en toezicht. De overheid ziet de risico’s, maar krijgt de stroom lastig scherp.

Makkelijk besteld, sneller bezorgd dan verwacht

Voor een paar honderd euro staat er via buitenlandse webshops een elektrische fiets met dikke banden voor de deur. De herkomst ligt vaak buiten Europa en de bezorging verloopt opvallend vlot—soms binnen zes dagen. De verpakking oogt legaal, de papieren lijken op het eerste gezicht in orde en bij binnenkomst ziet de douane geen directe reden om in te grijpen.

Dat gemak voedt de vraag. Jongeren wisselen tips uit via sociale media en weten precies welke aanbieders leveren en welke opties “meer kunnen” dan toegestaan. Op straat vertaalt zich dat in hogere snelheden en meer risicovolle situaties. De verkeersveiligheid staat onder druk en handhaving moet vaak pas achteraf reageren.

Beperkte grip op importstromen

Volgens het kabinet vormen platforms buiten de Europese Unie het grootste hoofdpijndossier. Met Nederlandse platforms bestaan afspraken om illegale aanbiedingen te weren, maar internationale shops opereren vaak zonder duidelijk aanspreekpunt. Juridische stappen zijn traag en complex, zeker wanneer verkopers zich snel verplaatsen of onder nieuwe namen terugkeren.

De schaal is enorm: jaarlijks komen meer dan een miljard producten de Europese Unie binnen. Elektrische voertuigen maken daar een deel van uit. Alles controleren is niet haalbaar, erkennen autoriteiten. Daardoor glipt er onvermijdelijk veel door de mazen.

Juridisch grijs gebied aan de grens

Fatbikes laten zich bij invoer niet altijd eenduidig classificeren. Ze kunnen als e-bike of als bromfiets worden opgegeven, afhankelijk van specificaties en documentatie. Voor grenspassage hoeft een voertuig bovendien nog niet geschikt te zijn voor de openbare weg. Dat maakt directe tegenhouding lastig.

De douane werkt met risicoselecties en steekproeven. Als documentatie klopt en het risico laag wordt ingeschat, volgt doorvoer. Pas later kan blijken dat het voertuig niet voldoet aan Europese eisen voor gebruik op de openbare weg.

Onzichtbare aantallen bij consumenten

Hoeveel illegale fatbikes uiteindelijk Nederlandse woonkamers bereiken, blijft onduidelijk. Er wordt geen onderscheid bijgehouden naar vermogen, aanwezigheid van een gashendel of opvoerset. Ook cijfers over onderscheppingen bij directe leveringen aan particulieren ontbreken.

Daar zit een praktische reden achter: zolang een product bij binnenkomst aan invoerregels voldoet, is vasthouden juridisch niet mogelijk. De echte toets volgt pas bij verkoop of wanneer het voertuig in het verkeer wordt aangetroffen.

Toezicht na levering en online opsporing

Na levering komen toezichthouders in beeld. Zij speuren online naar aanbod dat niet aan de regels voldoet en vragen platforms om advertenties te verwijderen zodra overtredingen zijn vastgesteld. Sinds februari 2024 zijn grote platforms verplicht sneller op te treden tegen illegale producten.

Dat helpt, maar geeft geen volledig zicht op de werkelijke omvang. Wat verdwijnt uit het zichtbare aanbod, kan elders blijven bestaan—of razendsnel terugkeren.

Kat-en-muisspel op platforms

Op verzoek van toezichthouders worden advertenties verwijderd, maar vaak verschijnen ze in aangepaste vorm opnieuw. Soms onder een andere naam, soms met een subtiel gewijzigde beschrijving die de verboden functies verhult. Het effect is daardoor beperkt: wat verdwijnt op de ene plek, duikt elders weer op.

Dit kat-en-muisspel vraagt veel capaciteit en maakt toezicht vooral reactief. Elke ronde kost tijd, terwijl het aanbod zich aanpast.

Sociale media en besloten kanalen

Steeds vaker verschuift de verkoop naar sociale media en besloten groepen. Daar is controle lastiger en ontbreken vaste rapportages. Transacties verlopen via privéberichten en betalingen buiten platforms om. Veel blijft volledig buiten beeld.

Dat maakt gerichte maatregelen moeilijk. Zonder zicht op aantallen en netwerken is het lastig prioriteiten te stellen en effectief in te grijpen.

Europese druk op grote webshops

De Europese Commissie kijkt kritisch naar de rol van grote internationale webshops bij de verkoop van illegale producten. Platforms zijn aangesproken op hun verantwoordelijkheid en moeten aantonen dat zij actief optreden tegen overtredingen.

Bij nalatigheid kunnen zware boetes volgen. Die druk helpt om processen aan te scherpen, maar biedt geen garantie dat het aanbod verdwijnt—zeker niet zolang verkopers alternatieve kanalen blijven vinden.

Nederlandse platforms onder toezicht

Met Nederlandse verkoopplatforms bestaan afspraken over productregels en moderatie. Het zichtbare aanbod van illegale fatbikes nam daardoor af. Het probleem verschuift echter naar minder zichtbare plekken: kleinere sites, buitenlandse webshops en besloten online groepen.

Wie bewust regels wil omzeilen, zoekt andere routes. Toezicht beweegt mee, maar blijft per definitie een stap achter.

Helmplicht voor jongeren staat los

Parallel aan deze problematiek werkt het kabinet aan een helmplicht voor jongeren op e-bikes. Die maatregel is bedoeld vanwege het stijgende aantal ernstige hoofdletsels en staat los van de fatbikeproblematiek. Onderzoek laat zien dat onderscheid maken tussen typen fietsen in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar is; aparte regels zouden weinig effect hebben.

De focus ligt daarom op eenvoud en handhaafbaarheid, los van het specifieke type elektrische fiets.

Bewustwording, gedrag en aansprakelijkheid

De aanpak richt zich niet alleen op handhaving en toezicht, maar ook op gedragsverandering. Campagnes wijzen jongeren en ouders op risico’s, aansprakelijkheid en de gevolgen van onverzekerd rijden met opgevoerde voertuigen. Wie met een illegale fatbike rijdt, kan bij een ongeval persoonlijk aansprakelijk worden gesteld.

Daarnaast wordt onderzocht waarom opvoeren aantrekkelijk blijft—sneller, stoerder, goedkoper—en welke prikkels dat gedrag kunnen afremmen. Denk aan betere voorlichting bij aankoop, zichtbare controles en consequenties die echt worden gevoeld.

Wat staat er op korte termijn te gebeuren?

Nieuwe voorstellen rond verkeersveiligheid en gedrag worden in het voorjaar van 2026 verwacht. Tot die tijd blijft het relatief eenvoudig om online een illegale fatbike te bestellen en volgt optreden vooral achteraf: bij verkoop, controle op straat of na een incident.

Voor consumenten geldt daarom een duidelijke waarschuwing: check de regels vóór aankoop en weeg de risico’s mee. Wat op het scherm legaal lijkt, kan op straat grote gevolgen hebben. Zie jij in jouw buurt meer opgevoerde fatbikes of gevaarlijke situaties? Deel ervaringen en praat mee—juist die praktijkverhalen helpen het probleem scherper te krijgen.

Het nieuws sloeg vrijdagochtend in als een mokerslag. René Karst, de 59-jarige volkszanger die bij velen bekendstond als een bron van vrolijkheid en warmte, werd door zijn vrouw levenloos in bed aangetroffen. Wat een gewone ochtend had moeten zijn, veranderde in een moment dat het leven van zijn naasten voorgoed tekende. Familie, vrienden en fans werden geconfronteerd met een verlies dat niemand had zien aankomen.

Geen enkel voorteken

Het management van René Karst bevestigde het nieuws later aan RTL Boulevard en benadrukte dat er geen enkele aanwijzing was dat er iets ernstigs speelde. Integendeel: tot aan de avond ervoor was er nog normaal contact geweest. “Er was totaal geen signaal dat er iets zou gebeuren in zijn slaap,” liet een woordvoerder weten. Juist dat maakt de gebeurtenis voor velen zo moeilijk te bevatten.

René stond bekend als iemand die volop in het leven stond. Hij maakte plannen, had energie en was betrokken bij zijn werk en de mensen om hem heen. Dat hij er plotseling niet meer is, voelt voor velen onwerkelijk.

Een vondst die vragen oproept

Wat het verdrietige nieuws nog complexer maakt, is een detail dat later bekend werd. Zijn vrouw ontdekte na het aantreffen van René een opvallende blauwe plek in zijn hals. Die constatering zorgde vrijwel direct voor onrust en verwarring.

“Het roept meteen vragen op,” vertelt een bron uit de directe omgeving van de familie. “Iedereen vraagt zich af wat hier precies is gebeurd.” Die ene observatie heeft het rouwproces extra beladen gemaakt. Waar het verlies op zichzelf al zwaar is, zorgt deze onzekerheid voor een extra laag van spanning en verdriet.

Verdriet en ongeloof

Binnen de familie en vriendenkring heerst vooral ongeloof. René was niet iemand die bekendstond om ernstige gezondheidsproblemen. Volgens het management oogde hij fit, vrolijk en betrokken. “Hij was een ontzettend sympathieke knuffelbeer,” werd gezegd. “Iemand die alles uit het leven wilde halen. En juist die persoon moeten zij nu missen.”

Die woorden schetsen het beeld dat velen van hem hadden: een warme persoonlijkheid, toegankelijk en oprecht. Iemand die plezier bracht, niet alleen met zijn muziek, maar ook met zijn aanwezigheid.

Een leegte in de muziekwereld

Met het wegvallen van René Karst verliest de Nederlandse muziekwereld een artiest die voor veel mensen stond voor ontspanning, humor en saamhorigheid. Hij was vooral geliefd om zijn carnavals- en feestnummers, die op talloze feesten en evenementen klonken.

Nummers als Atje voor de sfeer en Liever te dik in de kist groeiden uit tot klassiekers binnen het genre. Ze werden niet alleen meegezongen, maar ook geassocieerd met gezelligheid, vriendschap en het even loslaten van zorgen.

René wist als geen ander hoe hij mensen kon verbinden. Zijn optredens waren zelden afstandelijk; hij zocht contact, maakte grapjes en zorgde ervoor dat iedereen zich welkom voelde.

Speculatie en voorzichtigheid

Het nieuws over de blauwe plek op zijn hals leidde vrijwel direct tot speculatie, vooral online. Toch benadrukken mensen rondom de familie dat terughoudendheid belangrijk is. Zonder conclusies te trekken, wordt nu vooral gezocht naar duidelijkheid.

De politie heeft inmiddels aangegeven onderzoek te willen doen om volledig helder te krijgen wat de oorzaak is geweest. Dat onderzoek moet antwoorden geven op vragen die nu nog onbeantwoord blijven. Voor de nabestaanden is dat een noodzakelijke stap, hoe pijnlijk ook.

Wachten op duidelijkheid

Voorlopig is het afwachten wat het onderzoek zal uitwijzen. Dat wachten is zwaar. Niet weten wat er precies is gebeurd, kan het rouwproces vertragen of bemoeilijken. Tegelijk hopen velen dat duidelijkheid, wat die ook moge zijn, uiteindelijk rust kan brengen.

In de tussentijd proberen familie en vrienden elkaar vast te houden. De steunbetuigingen stromen binnen, zowel privé als via sociale media. Fans delen herinneringen aan optredens, ontmoetingen en momenten waarop René hen liet lachen.

Meer dan een artiest

Voor veel mensen was René Karst meer dan alleen een zanger. Hij was een vertrouwd gezicht, een stem die hoorde bij feesten, maar ook bij moeilijke tijden waarin een vrolijk nummer even verlichting kon geven. Zijn muziek was eenvoudig, maar oprecht, en juist dat maakte hem geliefd.

Collega-artiesten reageren aangeslagen. Sommigen spreken over de onverwachte leegte die hij achterlaat, anderen over de warmte die hij altijd uitstraalde. Het zijn reacties die laten zien hoeveel impact hij had binnen en buiten de muziekindustrie.

Een persoonlijk verlies

Voor zijn vrouw en familie is het verlies natuurlijk het grootst. Achter de artiest stond een partner, een familielid, iemand met wie plannen werden gemaakt en herinneringen werden gedeeld. Dat persoonlijke verdriet speelt zich grotendeels buiten het zicht van het publiek af, maar wordt door velen gerespecteerd.

De wens vanuit de omgeving is duidelijk: ruimte en rust voor de nabestaanden, terwijl het onderzoek zijn werk doet.

De kracht van herinnering

In tijden van onzekerheid en verdriet grijpen mensen vaak terug op herinneringen. Muziek speelt daarin een belangrijke rol. De nummers van René Karst zullen ongetwijfeld nog vaak klinken, niet alleen op feesten, maar ook als eerbetoon.

Zijn liedjes vertellen misschien geen complexe verhalen, maar ze dragen een gevoel uit: samen zijn, lachen, even alles vergeten. Dat gevoel blijft, ook nu hij er zelf niet meer is.

Een periode van stilte en vragen

De komende periode zal in het teken staan van afscheid nemen en het verwerken van wat is gebeurd. Tegelijk blijft er die ene vraag die boven alles hangt: wat is er precies gebeurd in die nacht?

Zolang daar geen antwoord op is, blijft het verhaal onvolledig. Maar wat wel vaststaat, is dat René Karst een blijvende indruk heeft achtergelaten. Niet alleen met zijn muziek, maar vooral met wie hij was als mens.

Blijvende impact

Voor velen voelt het alsof er plots een vertrouwde stem is verstomd. Een artiest die stond voor plezier en lichtheid, werd onverwacht uit het leven weggerukt. De combinatie van verdriet, verwarring en vragen maakt deze gebeurtenis extra zwaar.

Terwijl het onderzoek loopt en de familie probeert een weg te vinden door deze moeilijke periode, blijft één ding overeind: de herinnering aan René Karst als een warme, levenslustige persoonlijkheid. Iemand die mensen samenbracht, en die nu gemist wordt door velen.

Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.

De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.

Net getrouwd met haar grote liefde

Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.

Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.

Een diagnose die alles veranderde

Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.

Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.

Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.

Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes

Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.

Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.

“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.

Leven met aandacht en intentie

In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.

Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.

“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Over Mijn Lijk (@overmijnlijk)

Een boodschap die blijft hangen

In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.

“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”

Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.

Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht

Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.

Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.

Een reeks met meerdere verliezen

Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.

Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.

Reacties vol medeleven

Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.

Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.

Een nalatenschap van woorden

Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.

Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.

Stilte, maar geen leegte

Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.

Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.

Na jaren waarin echte winterse taferelen zeldzaam waren, lijkt de natuur dit seizoen een inhaalslag te maken. Waar sneeuw de afgelopen winters vaak niet meer was dan een kortstondig verschijnsel, is het nu plots volop raak. Wie dacht dat de winter zijn hoogtepunt al had gehad, komt bedrogen uit. De komende dagen krijgen we opnieuw te maken met onstuimig winterweer, met sneeuw, harde wind en flinke neerslag die het dagelijks leven stevig kan beïnvloeden.

Winter verrast Nederland opnieuw

De dag begon vandaag in grote delen van het land met stevige sneeuwbuien. Wegen, fietspaden en stoepen kleurden wit, wat bij sommigen zorgde voor winterpret, maar bij anderen voor vertraging en ongemak. Rond het middaguur werd het op veel plaatsen rustiger en ook in de avond leek het weer even adem te halen. Toch was dit slechts een korte pauze, want meteorologen waarschuwen dat het winterweer zich snel weer aandient.

Morgen opnieuw onrustig

Vanaf morgenochtend trekt het weer aan. Hoewel het overdag nog relatief rustig kan blijven, staat er later op de dag en vooral in de avond een nieuw weertype voor de deur. Dan bereikt storm Goretti ons land. Deze storm ontwikkelt zich boven de Atlantische Oceaan en trekt via Engeland richting Nederland. Volgens de huidige verwachtingen brengt Goretti veel neerslag met zich mee, in combinatie met krachtige wind.

Eerst zal die neerslag vooral uit regen bestaan, maar naarmate de temperaturen dalen, gaat deze regen over in sneeuw. Dat maakt de situatie extra uitdagend, vooral voor verkeer en reizigers.

Schiphol houdt hoopvol nieuws

Een lichtpuntje is er voorlopig wel. Luchthaven Schiphol verwacht op dit moment nog geen grootschalige annuleringen voor morgen. Dat is goed nieuws voor reizigers die de afgelopen dagen in onzekerheid zaten en hopen eindelijk hun reis te kunnen vervolgen. Uiteraard blijft de situatie afhankelijk van de daadwerkelijke weersontwikkeling, maar vooralsnog lijkt het vliegverkeer stand te houden.

Vrijdag opnieuw sneeuw van betekenis

Waar storm Goretti vooral donderdagavond zijn invloed laat gelden, richt de aandacht zich daarna al snel op vrijdag. Volgens het KNMI staat ons dan opnieuw een winterse verrassing te wachten. Met name het noorden van het land krijgt het zwaar te verduren.

In de nacht van donderdag op vrijdag kunnen daar stevige sneeuwbuien ontstaan. Verwacht wordt dat er op veel plaatsen tussen de 5 en 10 centimeter sneeuw kan vallen. Lokaal kan dat zelfs oplopen tot ongeveer 15 centimeter. En dat alles bovenop de sneeuwlaag die er nu al ligt.

Sneeuwduinen en stuifsneeuw

De wind speelt hierbij een belangrijke rol. Die draait naar het oosten en kan flink aantrekken. Door die combinatie van wind en verse sneeuw bestaat de kans op sneeuwduinen: opgewaaide hopen sneeuw die zich op onverwachte plekken vormen, zoals op wegen of fietspaden.

Daarnaast kan er sprake zijn van sneeuwjacht, ook wel stuifsneeuw genoemd. Hierbij wordt losse sneeuw door de wind voortgejaagd, wat het zicht sterk kan verminderen. Dat maakt het vooral voor automobilisten en fietsers extra opletten geblazen.

Impact op verkeer en dagelijks leven

Hoewel winterse landschappen voor veel mensen iets moois hebben, brengen ze ook praktische problemen met zich mee. Gladheid, slecht zicht en opgewaaide sneeuw kunnen het verkeer flink ontregelen. Vooral in het noorden van het land is voorzichtigheid geboden.

Ook openbaar vervoer kan te maken krijgen met vertragingen. Reizigers doen er goed aan hun reis vooraf te plannen en rekening te houden met extra reistijd. Werkgevers en scholen volgen de situatie nauwgezet, al zijn er op dit moment nog geen landelijke maatregelen aangekondigd.

Code geel blijft van kracht

Voorlopig ziet het KNMI geen reden om het waarschuwingsniveau verder op te schalen. Voor het hele land geldt opnieuw code geel. Dat betekent dat er kans is op hinder door het weer, maar dat extreme omstandigheden vooralsnog worden uitgesloten.

Toch benadrukken weerexperts dat code geel niet onderschat moet worden. Zeker bij winterweer kan zelfs een relatief kleine hoeveelheid sneeuw of wind al grote gevolgen hebben voor de veiligheid op de weg.

Winter lijkt nog niet klaar

Alles wijst erop dat de winter voorlopig nog niet van plan is om afscheid te nemen. Na een lange periode van zachte winters lijkt dit seizoen juist te laten zien hoe grillig het Nederlandse weer kan zijn. Sneeuw, wind en kou wisselen elkaar in rap tempo af, en dat vraagt om flexibiliteit van iedereen.

Voor wie kan, is het verstandig om de komende dagen het nieuws en de weersverwachtingen goed in de gaten te houden. Kleine aanpassingen in planning of reisgedrag kunnen veel ongemak voorkomen.

Tot slot

De komende dagen beloven spannend te worden voor weerliefhebbers én voor iedereen die dagelijks onderweg is. Met storm Goretti, nieuwe sneeuwbuien en mogelijk sneeuwduinen laat de winter zich van zijn meest uitgesproken kant zien. Of we daarna eindelijk richting rustiger weer gaan, is nog onzeker. Eén ding is duidelijk: wie dacht dat het winterhoofdstuk al was afgesloten, moet dat beeld voorlopig bijstellen.

Veel mensen vinden het leuk om voor hun tuinen te zorgen als hobby. Het verzorgen van planten en het onderhouden van gras kan therapeutisch zijn voor veel mensen. Op dezelfde manier genoot deze jonge vader er ook erg van!

Wat hij dacht dat gewoon een snee was, zou al snel veranderen in de ergste nachtmerrie van het gezin. We willen je waarschuwen: dit verhaal bevat enkele grafische afbeeldingen.

Steve Palmer zou meestal door buren gezien worden terwijl hij in zijn tuin voor zijn planten zorgde. Het was niet ongewoon om de jonge vader gebogen over zijn gereedschap te zien terwijl hij voor de flora in zijn tuin zorgde.

Iedereen die een huis of een appartement bezit waar planten verzorgd moeten worden, weet hoe belangrijk het is om de juiste uitrusting te hebben. Een paar handschoenen is een must om gemakkelijker in de grond te kunnen graven en, nog belangrijker, voor de hygiëne.

Het gezin was eraan gewend om Steve in de tuin te zien graven en werken. De tuin was beschadigd na een ernstige overstroming, en er moest veel gerepareerd worden. Zijn vrouw Laura en hun zoons Charlie, 7, en Jacob, 3, keken toe bij het gebruikelijke tafereel van Steve die in de tuin werkte.

Nadat het werk was gedaan, had Steve een kras op zijn hand maar negeerde het, zeggend dat het van een plant moest zijn gekomen, zoals gemeld in de Daily Mail. De volgende ochtend werd hij wakker met koorts en kon hij zijn vingers niet bewegen. Naarmate de dag vorderde, voelde hij zich steeds slechter. Zijn arm begon te verdoven en de pijn werd uiteindelijk ondraaglijk.

“Ik kan niet geloven dat zoiets kan gebeuren door te tuinieren. Ik heb nog nooit zoiets als pijn ervaren, het was ondraaglijk,” zei Steve. Steve begon in paniek te raken, en het gezin belde een ambulance. “Tegen zondagavond was de huid aan het rotten – ik heb geluk dat ik leef, de artsen vertelden me dat het sterftecijfer 75% was,” zegt Steve.

“Ze moesten het vlees van verderop mijn arm weghalen en naar beneden trekken, alleen zodat ik het huidtransplantaat erover kon hebben,” onthulde hij. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht en onderging in totaal vier operaties aan zijn arm. De infectie die zich had verspreid, moest worden verwijderd, en er moest een huidtransplantaat van zijn dij worden gedaan om zijn desintegrerende arm te redden.

Steve werd gediagnosticeerd met Necrotiserende fasciitis, of zoals het algemeen bekend staat, vleesetende ziekte. Toen hij in de tuin had gegraven, was hij in contact gekomen met bacteriën die zijn huid “opaten”, waardoor zijn arm wegrotte. “Mijn chirurg had slechts drie andere gevallen als het mijne gezien, en hij zei dat een op de vier sterft omdat de mortaliteit zo hoog is,” deelde Steve.

Vandaag, hoewel hij geen gevoel meer heeft in zijn arm, konden artsen het nog steeds reconstrueren. “Maar ik heb geen gevoel meer in mijn rechterhand, alle zenuwen zijn beschadigd,” zei de vader van twee. “Maar nu weet ik het, het is zo belangrijk – draag altijd tuinhandschoenen en reinig elke kras – hoe klein ook,” deelde Steve.

De winter houdt Nederland stevig in zijn greep en lijkt voorlopig nog niet van plan los te laten. Na meerdere dagen met aanhoudende sneeuwval ligt er inmiddels in een brede zone van het midden tot het noorden lokaal tussen de 25 en zelfs 30 centimeter sneeuw. Zulke hoeveelheden zijn de afgelopen jaren zeldzaam geworden en zorgen voor een winterbeeld dat veel mensen alleen nog uit herinneringen kennen. Volgens de meest recente weerkaarten is dit bovendien nog niet het einde van het winterse hoofdstuk. Vrijdag ligt nieuwe sneeuw op de loer, vooral in het noorden, en daarna neemt de kans toe op een periode met uitgesproken kou.

Een zeldzaam winters decor

Dat er nu zoveel sneeuw ligt, is opvallend. In veel winters blijft Nederland steken bij een dun laagje dat na één of twee dagen weer verdwijnt. Deze keer is dat anders. De sneeuw heeft zich kunnen opstapelen en blijft liggen, mede door de lage temperaturen. Dat zorgt voor prachtige winterse taferelen, maar ook voor praktische uitdagingen in het dagelijks leven.

Wegen zijn lokaal moeilijk begaanbaar, fietspaden verdwijnen onder een witte laag en in open gebieden ontstaan al sneeuwduinen. Toch overheerst bij veel mensen ook verwondering: zo’n uitgesproken winterbeeld zien we niet vaak meer.

Donderdag: een korte adempauze

Na de intensiteit van de afgelopen dagen verloopt donderdag relatief rustig. Het weer bevindt zich als het ware tussen twee wintergolven in. In de ochtend trekken vanuit het westen nog enkele regenbuien het land binnen. Landinwaarts kunnen die buien tijdelijk overgaan in natte sneeuw, vooral waar de temperaturen laag genoeg blijven.

Later op de dag wordt het op veel plaatsen droog en ontstaat er ruimte voor wat rust in het weerbeeld. De temperatuur schommelt tussen 1 en 3 graden, wat betekent dat de bestaande sneeuwlaag grotendeels intact blijft. De wind is beperkt, waardoor donderdag voelt als een korte pauze voordat de winter opnieuw aantrekt.

Vrijdag wordt een sleuteldag

Vrijdag staat met rood omcirkeld op de weerkaarten. Een lagedrukgebied trekt over of langs Nederland en zal het weerbeeld sterk bepalen. Dit systeem verdiept zich voldoende om als storm te worden aangemerkt en draagt de naam Goretti. De exacte koers van deze storm is cruciaal, en volgens de laatste berekeningen ligt die dicht bij het midden van het land.

Juist die positie zorgt voor grote contrasten binnen Nederland. Kleine verschillen in afstand tot de kern van het lagedrukgebied kunnen grote gevolgen hebben voor neerslagsoort, windrichting en temperatuur.

Groot verschil tussen noord en zuid

De verwachting laat een duidelijke tweedeling zien. In het zuiden waait de wind uit de zuidwesthoek, wat zachtere lucht aanvoert. Daar valt de neerslag vooral in de vorm van regen. In het noorden draait de wind juist naar oost tot noordoost, waardoor koudere lucht wordt aangevoerd. In dat gebied valt de neerslag waarschijnlijk opnieuw als sneeuw.

Hierdoor kunnen de verschillen binnen relatief korte afstand groot zijn. Terwijl het in het zuiden nat en guur is, kan het noorden opnieuw veranderen in een winters sneeuwlandschap.

Het lagedrukgebied, wat bij ons vrijdag het weer zal bepalen, ligt momenteel nog boven de Atlantische oceaan. In de loop van donderdag zal het zich verder ontwikkelen tot een stormdepressie die vooral in Frankrijk voor storm zal zorgen. Bij ons zal er eerst (aan het einde van… pic.twitter.com/y9T6jSvYhP

— weervolger (@Weerliefhebber) January 7, 2026

Sneeuw en wind: een lastige combinatie

Bij lagedrukgebieden is de windverdeling complex. Dicht bij de kern is de wind vaak minder sterk, terwijl iets verder weg juist zware windstoten kunnen voorkomen. Dat maakt de verwachting lastig. Toch tekent zich een scenario af waarin het noorden vrijdag opnieuw een verse sneeuwlaag krijgt. Lokaal kan dat oplopen tot ongeveer 15 centimeter extra sneeuw.

In combinatie met stevige wind neemt de kans op sneeuwjacht toe. Losse sneeuw wordt dan door de wind voortgejaagd, wat het zicht plots sterk kan verminderen. Wegen kunnen snel dichtwaaien, vooral in open gebieden en op dijken.

Waarschuwingen blijven mogelijk

Zowel in het uiterste noorden als in het uiterste zuiden zijn zware windstoten mogelijk. In combinatie met sneeuw of natte neerslag kan dat voor gevaarlijke situaties zorgen. Het is dan ook niet uitgesloten dat het KNMI de waarschuwingen verder opschaalt. Een code oranje of zelfs rood behoort tot de mogelijkheden als de situatie verslechtert.

Tegelijk blijft alles afhankelijk van de exacte koers van storm Goretti. Een kleine verschuiving kan de sneeuwgrens tientallen kilometers verplaatsen, met grote gevolgen voor de impact per regio.

Na vrijdag: oostelijke stroming en kou

Na de passage van Goretti blijft het lagedrukgebied nog enige tijd in de buurt. Daardoor kan neerslag in de loop van vrijdag en in de nacht naar zaterdag op meer plaatsen in sneeuw overgaan. Vervolgens trekt het systeem richting Duitsland. Volgens de huidige verwachtingen komt die koers iets zuidelijk uit, waardoor bij ons de wind uit oostelijke richtingen gaat waaien.

Ten oosten van Nederland ligt al geruime tijd zeer koude lucht opgeslagen. Zodra die lucht vrij spel krijgt, stroomt ze richting ons land. Zaterdag blijft de temperatuur op veel plaatsen onder het vriespunt. Door de wind en de aanwezige sneeuw voelt het bovendien extra koud aan.

Strenge nachten in aantocht

In de nacht van zaterdag op zondag kan het op grote schaal tot matige vorst komen. Minima rond -5 graden lijken haalbaar, met regionaal zelfs waarden tot rond -10 graden. Dat zijn temperaturen die passen bij een klassieke winter en die de sneeuwlaag goed conserveren.

Zondag zelf belooft een echte winterdag te worden. De middagtemperaturen blijven waarschijnlijk steken tussen -1 en -5 graden. Met sneeuw op de grond levert dat een winters beeld op dat doet denken aan vroegere winters.

Blijft de vorst aanhouden?

Vanaf het begin van volgende week wordt de verwachting onzeker. Nederland komt dan precies op de grens te liggen tussen koude continentale lucht in het oosten en zachtere oceaanlucht vanuit het westen. Kleine verschuivingen in druksystemen kunnen dan grote gevolgen hebben voor het weerbeeld.

Dat is duidelijk zichtbaar in de grote spreiding van de weermodellen. Sommige berekeningen laten aanhoudende vorst zien, terwijl andere sneller richting dooi gaan.

Lessen uit het verleden

Ervaringen uit het verleden tonen aan dat zachte lucht na een sneeuwrijke periode vaak moeite heeft om snel terrein te winnen. De sneeuw zorgt voor afkoeling van de onderste luchtlagen. In februari 2021 lukte het oceaandepressies na een sneeuwstorm ook niet om direct door te breken, wat toen resulteerde in meerdere ijsdagen.

Of zo’n scenario zich nu herhaalt, is nog onzeker. Wel valt op dat de gemiddelde verwachting de afgelopen dagen steeds kouder is geworden. De vorst die dit weekend waarschijnlijk wordt bereikt, was eerder nauwelijks zichtbaar in de berekeningen.

Winter nog lang niet beslist

Ook voor volgende week blijven meerdere scenario’s temperaturen rond of onder het vriespunt tonen. Dat betekent dat de winter voorlopig allesbehalve beslist is. De komende dagen worden bepalend voor het verdere verloop.

Of Nederland zich kan opmaken voor een langere winterperiode of dat de dooi uiteindelijk toch doorzet, zal snel duidelijk worden. Eén ding staat vast: deze winter heeft zich al stevig laten gelden en is nog niet uitgespeeld.

De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.

Een belofte met een voorbehoud

Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?

Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.

Twijfel over wederkerigheid

Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.

Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.

De Verenigde Staten als spil van afschrikking

Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.

Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.

Kritiek op Europese defensie-inspanningen

Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.

Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.

Europese reacties: voorzichtig en bezorgd

In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.

Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.

Strategische communicatie of politieke druk?

Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.

Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.

Het bredere plaatje

Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.

Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.

Een boodschap met dubbele bodem

Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.

Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.

Conclusie

Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.

Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.

Erik de Vogel deelt emotioneel bericht over gezondheid van Caroline de Bruijn: “Het raakt ons diep”

In een oprechte en ontroerende boodschap op sociale media heeft acteur Erik de Vogel, bij het grote publiek bekend als Ludo Sanders uit Goede Tijden, Slechte Tijden, zijn volgers stil gekregen. Op zaterdag 12 juli 2025, even na het middaguur, deelde hij via Instagram een persoonlijke update over de gezondheid van zijn vrouw, Caroline de Bruijn, die diepe indruk maakt op fans en collega’s.

Vreugde werd overschaduwd

In mei van dit jaar beleefden Erik en Caroline een bijzonder moment: de geboorte van hun tweede kind. De familie straalde van geluk. Toch bleek er achter de schermen sprake van zorgen. Caroline, ook geliefd vanwege haar jarenlange vertolking van Janine Elschot in GTST, kampte na de bevalling met complicaties. In zijn bericht spreekt Erik over “een situatie die ons leven stil heeft gezet” en benadrukt hij dat woorden tekortschieten om uit te drukken wat dit met hen doet.

Hoewel Erik geen concrete details deelt, wordt uit zijn toon duidelijk dat het om iets ernstigs gaat. “Mijn vrouw… het is moeilijk uit te leggen wat we op dit moment voelen. We zijn dankbaar voor onze kinderen, maar deze periode is ook ontzettend zwaar,” schreef hij.

Speculaties over gezondheid Caroline

Op sociale media wordt voorzichtig gespeculeerd over mogelijke postnatale gezondheidsproblemen, zoals postpartum cardiomyopathie, een zeldzame aandoening die het hart na de bevalling kan aantasten. Hoewel dit niet door de familie bevestigd is, maken veel fans zich zorgen.

Eerder al werd opgemerkt dat Caroline’s toneelwerk tijdelijk is stilgelegd. Haar rol in het theaterstuk Dial M for Murder werd gepauzeerd, wat door sommigen werd toegeschreven aan privéomstandigheden. Een recent gepubliceerde foto in De Telegraaf toont Erik en Caroline samen in een ziekenhuisomgeving. Erik, zichtbaar aangedaan, houdt haar hand vast — een beeld dat veel zegt zonder woorden nodig te hebben.

Massale steun van fans

De reactie op het nieuws is overweldigend. Fans reageren massaal op het Instagram-bericht van Erik met steunbetuigingen, hartjes en kaarsjes. Op platformen als X (voorheen Twitter) wordt gesproken over “hartverscheurend nieuws”. Velen wensen de familie sterkte toe en benadrukken hoe belangrijk Caroline en Erik zijn geweest voor de Nederlandse televisie.

“Erik en Caroline zijn al zolang een vaste waarde in onze huiskamers. Dit raakt ons allemaal,” schrijft een fan. Een ander merkt op: “We leven intens met hen mee. Wat een verdriet, maar ook wat een liefde straalt er uit dit stel.”

Een band die generaties overstijgt

Erik de Vogel en Caroline de Bruijn zijn al 29 jaar samen, en vormen daarmee niet alleen een iconisch tv-koppel, maar ook een krachtig duo in het echte leven. Hun relatie begon achter de schermen van GTST, en groeide uit tot een hechte, liefdevolle band — zowel privé als op beeld.

Ze zijn ouders van dochter Solane, en hebben zich altijd bewust uitgelaten over de balans tussen werk, gezin en persoonlijke ruimte. Het stel gaf in eerdere interviews aan hoe belangrijk het is om “samen in verbinding te blijven, ook als het leven moeilijk wordt”.

Nieuwe realiteit

Volgens Erik zal het herstel van Caroline tijd en rust vergen. “We nemen dag voor dag. Gezondheid is iets wat je als vanzelfsprekend beschouwt, totdat het plotseling niet meer zo is. We zijn dankbaar voor de zorg en de steun van dierbaren,” schrijft hij.

Over de toekomst van zijn rol in GTST liet Erik zich niet uit, maar insiders melden dat de schrijvers van de serie ruimte maken om hem bij zijn gezin te laten zijn, mocht dat nodig zijn. Opnames zouden indien nodig tijdelijk worden aangepast. “GTST is één grote familie, en die steun voelen we,” aldus Erik.

GTST-familie leeft mee

Collega’s uit de soapwereld hebben inmiddels ook gereageerd. Zo liet actrice Everon Jackson Hooi weten: “Caroline is een sterke vrouw. Wij denken aan haar, aan Erik en aan hun kinderen.” Ook Caroline’s tegenspeelster Marly van der Velden schreef: “Mijn hart is bij jullie. Heel veel liefde en kracht.”

GTST heeft in het verleden vaker ruimte gegeven aan persoonlijke omstandigheden van castleden. De serie staat bekend om haar betrokkenheid en warme werksfeer. Of de verhaallijn rond Janine Elschot de komende tijd zal veranderen, is nog niet bekend.

Liefde als rode draad

Wat deze situatie bovenal laat zien, is de enorme verbondenheid tussen Erik en Caroline — én de band met hun publiek. Jarenlang genoten kijkers van hun werk, hun acteerprestaties en hun menselijke kant. Nu het leven hen uitdaagt, stroomt de steun vanuit alle hoeken toe. Velen spreken hun hoop uit dat Caroline volledig zal herstellen en dat de familie binnenkort weer zorgeloos kan genieten van elkaar.

“Wat er ook gebeurt,” schrijft Erik tot slot, “we blijven geloven in liefde, in steun en in licht aan het eind van de tunnel.”

Volg het nieuws over Caroline de Bruijn en Erik de Vogel via betrouwbare kanalen en blijf GTST volgen op RTL 4 en Videoland, waar hun indrukwekkende acteerwerk dagelijks te zien is.

🕯️ Namens vele fans: heel veel sterkte, Erik, Caroline en familie.

Nederland hoeft zich voorlopig geen illusies te maken: een beetje winterweer blijkt al genoeg om het land volledig te ontregelen. Wegen veranderen in glijbanen, het openbaar vervoer hapert, luchthavens lopen vast en de frustratie bij reizigers en weggebruikers groeit met de dag. En alsof dat nog niet genoeg is, waarschuwt Weeronline nu ook voor de komst van storm Goretti, die morgenavond voor nieuwe problemen kan zorgen. Het gevoel dat overheerst: we zijn op dit soort omstandigheden totaal niet voorbereid.

Sneeuw legt het land lam

De afgelopen dagen is het winterweer Nederland hard binnengekomen. Door sneeuwval en de daaropvolgende bevriezing zijn veel wegen spekglad geworden. Op papier gaat het om ‘een paar centimeter sneeuw’, maar in de praktijk blijkt dat genoeg om complete regio’s plat te leggen. Auto’s glijden, vrachtwagens stranden en files groeien in rap tempo uit tot kilometerslange opstoppingen.

Het bus- en treinverkeer rijdt slechts mondjesmaat. Dienstregelingen worden aangepast, lijnen vallen uit en reizigers staan soms uren te wachten zonder duidelijke informatie. Vooral in de ochtend- en avondspits lopen de problemen snel op. Het advies om thuis te werken wordt wel gegeven, maar lang niet iedereen kan of wil daaraan gehoor geven, met alle gevolgen van dien.

Schiphol als pijnpunt

Wie de afgelopen dagen op Schiphol moest zijn, weet hoe groot de chaos daar is. Al dagen achter elkaar worden honderden vluchten geschrapt. Reizigers weten vaak niet of hun vlucht nog vertrekt, wordt uitgesteld of helemaal verdwijnt uit het schema. De onzekerheid is misschien nog wel frustrerender dan het wachten zelf.

Afgelopen nacht moesten naar schatting zo’n duizend reizigers op veldbedjes op de luchthaven slapen. Hotels in de omgeving zaten vol, alternatieven waren schaars en veel mensen zagen zich gedwongen om maar te blijven. Wat de situatie extra schrijnend maakt, is de gebrekkige communicatie. Informatie verandert voortdurend en komt vaak pas op het laatste moment.

Een voorbeeld dat veel reizigers herkenbaar zullen vinden: een vlucht van Amsterdam naar Helsinki stond gepland voor 11.20 uur. Minder dan een uur voor vertrek werd die verschoven naar 14.00 uur. Een uur later volgde alsnog de annulering. Dat soort last-minute beslissingen zorgen niet alleen voor frustratie, maar maken het ook onmogelijk om zelf nog iets te plannen.

“Dit laat zien hoe kwetsbaar we zijn”

De gebeurtenissen van deze week roepen een ongemakkelijke conclusie op: als een paar dagen sneeuw al genoeg zijn om Nederland zo te ontwrichten, hoe zouden we dan omgaan met een écht groot probleem? Die gedachte wordt steeds vaker hardop uitgesproken. De infrastructuur is druk, strak gepland en efficiënt bij normaal weer, maar blijkt bijzonder kwetsbaar zodra de omstandigheden afwijken.

Strooidiensten draaien overuren, maar krijgen het niet voor elkaar om alles veilig te houden. Wegen die net zijn gestrooid, raken binnen korte tijd weer bedekt met sneeuw of veranderen door bevriezing opnieuw in ijsbanen. Het is dweilen met de kraan open.

Storm Goretti dient zich aan

En terwijl veel mensen hopen dat het ergste achter de rug is, komt er alweer nieuw onheil aan. Morgenavond bereikt storm Goretti eerst de zuidkust van Engeland, waarna hij ook Nederland aandoet. Vooral het zuidwesten van het land krijgt te maken met flinke regenval.

Weerman Matthijs van der Linden van Weeronline waarschuwt dat juist die combinatie van regen en bestaande sneeuwlaag verraderlijk kan zijn. “Door die regen wordt het in veel woonwijken glad. De aangereden sneeuw vormt een harde laag, en regen daarop maakt het extreem gevaarlijk. Met remmen of uitwijken schiet je zo door,” aldus Van der Linden.

Dat betekent dat het risico op ongelukken opnieuw toeneemt, juist op plekken waar mensen denken dat het wel meevalt. Woonwijken, zijstraten en fietspaden kunnen verraderlijker zijn dan de hoofdwegen.

Van regen naar sneeuw

In de donderdagnacht trekt storm Goretti verder richting het noordoosten. Daarbij kan grootschalige regenval optreden, die later opnieuw overgaat in sneeuw. Dat scenario is berucht: regen die op een bevroren ondergrond valt, gevolgd door nieuwe sneeuw, zorgt voor extreem gladde situaties.

Volgens Van der Linden gaan de gladheidsbestrijders dan ook zware tijden tegemoet. Strooiwagens zullen opnieuw massaal de weg op moeten, maar het effect is onzeker zolang de neerslag aanhoudt en de temperaturen blijven schommelen rond het vriespunt.

Verkeer en vervoer opnieuw onder druk

De verwachting is dat ook het verkeer opnieuw hard geraakt zal worden. Wegen die net enigszins begaanbaar waren, kunnen in korte tijd weer veranderen in probleemzones. Files zullen opnieuw ontstaan, en het risico op vastlopend verkeer is reëel.

Ook het openbaar vervoer zal het moeilijk krijgen. Wissels op het spoor zijn gevoelig voor sneeuw en ijs, wat kan leiden tot uitval en vertragingen. Reizigers doen er goed aan om hun reis alleen te maken als het echt noodzakelijk is en om kort voor vertrek de meest actuele informatie te checken.

Een terugkerend patroon

Wat deze winterperiode pijnlijk duidelijk maakt, is dat Nederland steeds opnieuw verrast lijkt door winterweer, terwijl het eigenlijk geen verrassing meer zou moeten zijn. Elke keer klinkt dezelfde discussie: hadden we dit niet beter kunnen voorbereiden? En elke keer blijkt het antwoord genuanceerd, maar onbevredigend.

Het land is ingericht op efficiëntie en doorstroming bij ‘normale’ omstandigheden. Zodra die omstandigheden veranderen, komt alles onder druk te staan. De combinatie van druk verkeer, complexe logistiek en beperkte buffers maakt het systeem kwetsbaar.

Wat kun je zelf doen?

Voor burgers blijft het vooral zaak om alert te zijn. Stel reizen uit waar mogelijk, werk thuis als dat kan en wees extra voorzichtig als je toch de weg op moet. Houd rekening met langere reistijden en onverwachte vertragingen. En misschien wel het belangrijkste: onderschat het weer niet, ook als het er ogenschijnlijk rustig uitziet.

Met storm Goretti op komst en opnieuw kans op sneeuw en gladheid, lijkt het winterse hoofdstuk voorlopig nog niet afgesloten. Integendeel: Nederland zal de komende dagen opnieuw getest worden. De hoop is dat de lessen van deze week helpen om de schade te beperken, maar zekerheid is er allerminst.

Het nieuwe seizoen van Winter Vol Liefde is nog maar net begonnen, maar één ding is nu al duidelijk: kijkers hebben hun eerste uitgesproken mening al gevormd. Niet alleen over de zoektocht naar liefde in winterse oorden, maar vooral over de deelnemers zelf. Met name Claudia, die in de eerste aflevering werd voorgesteld, maakt direct veel los. Op sociale media regent het reacties, vergelijkingen en grappen — en één vergelijking keert opvallend vaak terug. Volgens veel kijkers lijkt Claudia namelijk sprekend op Anouk Verschuur uit de populaire serie Gooische Vrouwen.

“Ze lijkt er écht sprekend op,” schrijven fans massaal. En wie de afleveringen bekijkt, begrijpt meteen waar die associatie vandaan komt.

Claudia zet meteen de toon

In de eerste aflevering maken we kennis met de 53-jarige Claudia, een vrouw die je niet ongemerkt kunt negeren. Ze is energiek, expressief en barst van de levenslust. Claudia woont in het pittoreske Wendling bei Haag, waar ze haar ouderlijk huis heeft omgetoverd tot een warme, kleurrijke Bed & Breakfast. Alles aan haar uitstraling is levendig: haar kleding, haar mimiek, haar manier van praten en zelfs de inrichting van haar huis.

De verbouwing is nagenoeg afgerond, en daarmee is ook Claudia’s hart weer open voor een nieuwe liefde. Ze droomt van een man die haar energie aankan, die niet schrikt van haar enthousiasme en die samen met haar het leven vol overtuiging wil omarmen. Iemand die houdt van avontuur, positiviteit en intensiteit.

Maar nog voordat kijkers zich volledig konden focussen op haar liefdeswens, gebeurde er iets anders: sociale media ontploften.

“Ik zie alleen maar Anouk!”

Vrijwel direct na de uitzending verschenen op platforms als X (voorheen Twitter), Instagram en Facebook talloze reacties waarin Claudia werd vergeleken met Anouk Verschuur. Dat personage, gespeeld door Susan Visser, staat bekend om haar flamboyante uitstraling, uitgesproken karakter en tomeloze energie.

“Ik krijg zó’n Anouk-vibe bij Claudia,” schrijft een kijker.
“Van haar houding tot haar outfits en dat huis… het klopt gewoon helemaal,” merkt een ander op.
Weer iemand grapt: “Is Anouk geïnspireerd op Claudia, of andersom?”

De gelijkenis zit hem niet alleen in het uiterlijk, maar vooral in de manier waarop Claudia zich presenteert. Ze is aanwezig, dominant zonder onaardig te zijn, en lijkt altijd ‘aan’ te staan. Net als Anouk uit Gooische Vrouwen straalt ze een mix uit van zelfvertrouwen, charme en een vleugje chaos.

Verdeelde reacties, maar niemand kijkt weg

Zoals dat gaat bij uitgesproken persoonlijkheden, zijn de meningen verdeeld. Waar de ene kijker haar nu al adoreert, vindt de ander haar juist vermoeiend. “Ik heb koffie nodig na Claudia,” schrijft iemand. Een ander reageert: “Ze is hyper, maar ik kan niet stoppen met kijken.”

Toch is dat precies wat goede reality-tv nodig heeft: iemand die gesprekstof oplevert. Claudia is zonder twijfel zo’n deelnemer. Zelfs kijkers die twijfelen of ze haar energie aankunnen, zijn nieuwsgierig naar hoe potentiële liefdeskandidaten daarmee omgaan. Want één ding is zeker: een man die voor Claudia kiest, moet stevig in zijn schoenen staan.

Liefde in de sneeuw: het concept blijft werken

Winter Vol Liefde speelt slim in op contrasten: koude landschappen tegenover warme emoties, rustieke bergdorpen tegenover innerlijke onrust. Claudia past perfect in dat plaatje. Haar kleurrijke B&B vormt een warm toevluchtsoord in een winters decor, en haar uitgesproken karakter contrasteert prachtig met de serene omgeving.

Dat maakt haar zoektocht naar liefde extra intrigerend. Want lukt het haar om iemand te vinden die haar tempo aankan, of schrikt haar energie potentiële partners juist af?

Dan is er Klaas: een totaal ander verhaal

Naast Claudia maakt de kijker ook kennis met Klaas, eveneens 53 jaar oud, woonachtig in Weissenbach am Lech in Oostenrijk. Waar Claudia overloopt van energie en kleur, straalt Klaas juist rust en bedachtzaamheid uit. Hij runt twee vakantiehuisjes in een oude boerderij, werkt daarnaast als timmerman en begeleidt af en toe bergtochten.

Klaas is vader van drie kinderen en leeft dicht bij de natuur. Zijn ideale partner? Iemand die net als hij houdt van het buitenleven, van eenvoud, van samen genieten van kleine momenten. Maar achter zijn rustige uitstraling schuilt een aangrijpend levensverhaal.

Een noodlottige wending

In 2005 verhuisde Klaas met zijn vrouw Jikke en hun jonge tweeling naar Oostenrijk voor een nieuw begin. Het leven in de Alpen leek hen alles te bieden wat ze zochten: ruimte, vrijheid en verbondenheid met de natuur. Maar in 2016 sloeg het noodlot toe.

Op een dag vertrok Klaas vroeg voor een gevaarlijke bergtocht. Zoals altijd namen hij en Jikke intens afscheid. Zij lachte nog toen hij haar kuste. Later die dag ging Jikke aan het werk op de manege. Toen paarden op hol sloegen, probeerde ze in te grijpen om anderen te beschermen. Dat bleek fataal.

Klaas hoorde het nieuws pas uren later, hoog in de bergen, zonder bereik. Zijn zoon belde hem in paniek. Een traumahelikopter vloog over, maar hulp mocht niet meer baten. Jikke overleefde het niet.

“Niets is meer hetzelfde sinds die dag,” schreef Klaas later. “We missen haar elke dag.”

Ruimte voor nieuwe liefde

Jaren later zijn de kinderen grotendeels hun eigen weg gegaan. De scherpe randjes van het verdriet zijn niet verdwenen, maar Klaas voelt weer ruimte om zijn leven te delen met iemand. Dat besef bracht hem naar Winter Vol Liefde.

Zijn verhaal raakt veel kijkers. Waar Claudia vooral discussie oproept, wekt Klaas vooral medeleven en respect. Samen laten ze zien hoe divers de deelnemers zijn — en hoe verschillend de wegen naar liefde kunnen zijn.

Een veelbelovend begin

Met Claudia’s energieke entree en Klaas’ ontroerende levensverhaal heeft het nieuwe seizoen van Winter Vol Liefde een sterke start gemaakt. De vergelijking met Anouk uit Gooische Vrouwen geeft Claudia een bijna iconische status nog vóór haar liefdesavontuur echt begint. Of die vergelijking haar zal helpen of juist in de weg zit, zal de komende weken blijken.

Eén ding is nu al zeker: kijkers zijn betrokken, uitgesproken en nieuwsgierig. En precies dát maakt Winter Vol Liefde opnieuw een programma waar heel Nederland over praat.